2/06/2006

Kadı Burhaneddin

1
Ölmüş tenüme ışkı anun rûh degül mi
Gamzesiyle dil dahi mecrûh degül mi


Işkıyla kavuşdı gönülüm yolına anun
Işkıyla kahılan kapu meftûh degül mi


Kirpügi ne kılduğını sen sanma muammâ
Gönülde anun yâresi meşrûh degül mi


Bin yılda eger Nûh yaşadıyısa bin yaş
Ol yaş bana bir lâhzada memnûh degül mi


Ma'şukile âşık bir olur ışk odıyıla
Mâdih dahi pes hem yine memdûh degül mi



2



Sûhte gönüllere kıldı yine câr ışk
Ey niçe âşıkları kıldı yine zâr ışk


Kıldı yanahlarumı cümle mu'asfer meger
Anun içün eyledi cedveli ber-kâr ışk


Gerçi ki mahmûr ider lebleriyle cânı
Şükr ana ki gözlerin eyledi hammâr ışk


Küfrini gîsûsınun cânumız îmân bilür
Bağlayalı belüme bir kara zünnâr ışk


Toldı gönüle hevâ komadı hâlî mekân
Lâcerem oldı kamu bu der ü dîvâr ışk


Âşık u ma'şûkanun ışkiladur varlığı
Bahıcag ol ortada yine güneh-kâr ışk


Hasteye olan şifâ ahdine kılan vefâ
Meclis içinde safâ gül bitüren hâr ışk


Biz niçesi ışkıla olmayalum bir çün
Biz yoğiken vahdete eyledi ikrâr ışk


Verziş-i ışk eylese bizcileyin kişiler
N'ola çü verziş kılur günbed-i devvâr ışk

Hiç yorum yok: