2/08/2006

nasihatname-i derviş halil

Gönül nasihatim tutsan yeğ idi
Eli zemmeyleme özünden sakın
Tuz etmek hakkını bilen yiğidi
Kadir isen iki gözünden sakın

İbadetten hali etme dizini
Tövbe edüp yerlere sür yüzünü
Kal eyle bişürüp söyle sözünü
Mat olursun kendi sözünden sakın

Gitmeğe sa’y eyle doğru yoluna
Müşkilin var ise danış uluna
Mihnet ile kondurmuşken koluna
Aldırırsın yavrı bazından sakın

Hakikat aşkını serden ayırma
Gün bu gündür yarınkini kayırma
Usul ile gezüp kendin duyurma
Arifler var sezer izinden sakın

Merd kuşağın esik etme belinden
Dürr-i meknün çıkar daim dilinden
Bülbül gibi ayırırlar gülünden
Kışa uğradırlar yazından sakın

Sitem narıyla bağrın bişürme
Kendü kendün endişeye düşürme
Erbab-ı meclisinde elin şaşırma
Perdeni hoş gözle sazından sakın

Rah-ı hakikatta kendünü eğle
Hakk’ın bin ismin vird edüp söyle
Kısmetin ne ise kanaat eyle
Çoğa heves etme azından sakın

Yoğ iken var etti ol yüce Gani
Dört terkib üzere bend etti seni
Şeytana uyup da talgetme dini
Mezarda yanmaya bezinden sakın

Derviş Halil sen de geldin asırda
Bir zaman da abdal oldun Kasır’da
Muhalif rüzigar eser Mısır’da
Gubarı çok olur tozundan sakın

Hiç yorum yok: