2/04/2006

SEZAİ GÜLŞENİ

Ben câm-ı aşkı içtim mestânedir desinler
Havf u recâyı geçtim dîvânedir desinler

Şehr-i melâmet içre rüsvaylıklar ettim
Bir özge hâle yettim âyâ nedir desinler

Varlık sarâyını ben yıktım edip harâbe
Genc-i Hakka yer oldum vîrânedir desinler

İçtim şu denlü câmı bilmem ki subh u şâmı
Mest olmuşam müdâmî meyhânedir desinler

Yan şem'-i hüsn-i yâre bin cân ile Sezâî
Yok bundan özge çâre pervânedir desinler

1 yorum:

Adsız dedi ki...

Bilinmek çün sırların halvet olduk aşkınla.
Filhakika geldik biz sırrı dini islamda.
Rum diyarından göçüp sığındık Gülşeniye.
Bir dem böyle geçirip sır olduk Edirneye.
İki küsür asır sonra geldik biz bu deme.
Medet Allah kapusunda kul olalım diye.
Desturun Efendim Arif Eren Hazretlerinle.
Münacatım kabul ola "Hu" erler demine.
Koyma rızandan ırak yüz sürdüm eşiğine.
Aşkınla desturun ver Sezai Gülşeniye.