2/09/2006

Var Var

Edip Cansever

Yok denecek bir sey ama var var
Yilan yilan cinkoya mavi
Damin altinda kac sira tugla eksik eksik
Niyedir bilmiyorum pencere koysak miydi adini
Bir ordek, bir keci yavrusuyla disarisi
Gebe karniyla bir kadinin
Gunesin dondugu tepsiye vurmuslukla
Vay cicekleri, kedileri bakmak bakmak yapan elim
Nedendir bilmiyorum ellerim tutsak miydi.

Bizi bir pencere gosteriyor ama gosteriyor
Isiklar sirtimiza vurmuslukla
Vay isiklar vay! hep birden cinkoya mavi
Akintisi aya dogru uzanan
Bir komsum var kesin gozlu, uzaga baktikca rahat
Bana ay diye yutturdu pembecikleriyle bir kizi
Onunla birlikte yatiyoruz simdi
Onunla birlikte killarin uzunlugu
Aramizda bir odada olmaktan baska neyimiz var
Yok denecek bir sey ama var var.

Vay! mendili dortlere katlayip cebine koyan ben
Cok agriyan yerlerim pembeye mavi Bilirim ondan oyle ne agri ne sizi
Aklima damlarin ustunde kosmak kosmak
Bu ucanlar serce civa gibileri serce
Gittikce unuttum o kadar insan sevdim de
Cekik gozlu, kivircik sacli, duz beyaz yuzlu o kadar
Diyorum elleri nerde benimkisi bu bu
Hani o buyucek sevgiler simdi de yok mu
Yok denecek bir sey ama var var.


Edip Cansever
(Yercekimli Karanfil)

Hiç yorum yok: